Homilie 05-10-2025
Lc 17
Vertrouwen
Als ik spreek over het geloof met leeftijdsgenoten of met mensen die nog ouder zijn, dan hebben die het heel vaak over de moeite die ze hebben of gehad hebben met bepaalde geloofspunten, opvattingen of geloofspraktijken van vroeger. Persoonlijk heb ik bijvoorbeeld ook nooit erg opgelopen met wat men vroeger noemde de “leer der verdiensten”.
Je moet je dat ongeveer zo voorstellen: binnen de Kerk waren er een aantal voortreffelijke mensen, heiligen, missionarissen, martelaren enz., die enorm verdiensten hadden voor Kerk en Geloof. Mensen die zo uitzonderlijk goed leefden dat ze veel meer verdiensten opbouwden dan ze zelf “nodig hadden” om in de hemel te komen.
En die verdiensten kwamen dan terecht in “de schat van de Kerk”.
En mensen die er zelf niet veel van terecht brachten, die konden dan naar believen putten uit die verdiensten van anderen.
Ik heb nooit hoog opgelopen met die opvatting en kon het ook nooit laten om er de draak mee te steken.
Maar als mensen mij zeggen over de moeite die ze hebben met geloofsopvattingen die ze meekregen in hun jeugd, dan gaat het vaak over heel andere dingen.
Ernstige twijfels
Als je er wat dieper op ingaat dan blijkt heel vaak dat het geloof in belangrijker zaken averij heeft opgelopen. Dat ze bijvoorbeeld moeite hebben met te geloven dat God liefde is “als er zoveel kwaad gebeurt, als er zoveel kwaad in de schepping zit”.
Of het lijkt er sterk op dat hun geloof in het bestaan van God zelf serieus aan twijfel onderhevig is. En dat is natuurlijk iets heel anders.
Misschien is het goed om nog eens duidelijk te stellen dat christelijk geloof niets te maken heeft met wiskundige formules en logische bewijsvoering, maar alles met VERTROUWEN.
Je vertrouwt erop dat de God die Jezus ons leren kennen heeft, niet alleen wel degelijk bestaat, maar dat Hij ook helemaal is zoals Jezus ons Hem leren kennen heeft. Als liefdevol en oneindig met ons begaan. Als een God die er alles aan wil doen om ons in zijn eigen (eeuwig) leven op te nemen.
Maar dan moeten wij ons van onze kant ook neerleggen bij een aantal feiten.
En één daarvan is dat God volkomen SOEVEREIN is.
Hij is dus nooit verplicht om dit of dat te doen of om zus of zo te handelen, omdat wij enig recht op Hem zouden hebben opgebouwd.
En precies daarover heeft Jezus het in het evangelie van vandaag.
Jezus
Wat Jezus ons leert is: vertrouw helemaal op God.
Maar probeer Hem niet te dicteren wat Hij moet doen.
En al helemaal niet omdat Hij ons dankbaar zou moeten zijn om wat we gezegd of gedaan hebben.
Als wij doen wat Hij van ons verlangt, dan bouwen wij geen rechten bij Hem op, dan verplichten wij God tot niets. Hij is God. Wij niet.
Wij kunnen alleen maar dankbaar zijn dat wij gronden hebben om te geloven dat Hij wel degelijk de God is die Jezus ons leren kennen heeft: een liefdevolle Vader. En dat wij zijn kinderen zijn.
Luc Thiry
Hulppriester Pastorale zone Lubbeek Sint-Augustinus