Derde zondag van de advent: ‘Verheug u …’

Voor kinderen

Het evangelieboek vertelt ons vandaag een verhaal over een vreemde man. Hij werd door de overheid ondervraagd over wie hij was en wat hij kwam doen. Lees het verhaal: klik hier voor het bijbelverhaal op Kerknet

Collage: 

hartje plakken bij mensen die iets goeds (zullen) doen  

Voor jongeren

Wist je dat …

– hier al voor de geboorte van Jezus in de donkerste dagen een met dennentakken versierd wiel aan het plafond werd gehangen? 

– in 1880 de eerste krans met vier kaarsen in een weeshuis werd opgehangen, om daar de kinderen te laten aftellen naar Kerstmis?

– het toen mode werd om ook zo’n adventskrans in huis te hebben?

– meer dan 30 jaar later de eerste adventskrans in een grote kerk in Keulen werd opgehangen?

– op 13 december in Scandinavië Sint-Lucia wordt gevierd, die overal licht en eten brengt? (Het is daar dan zowat de hele dag donker … )

– ook jij in deze donkerte mag voelen dat het licht van Jezus’ geboorte, Kerstmis, dichterbij komt?

– de derde kaars op de adventskrans soms roze gekleurd is, om vreugde uit te drukken?

(Een mengeling van paars, de  kleur om stil bij te zijn, en wit, de feestkleur van de Kerk.) 

Voor volwassenen

Niet voor niets heet deze zondag ‘Gaudete’ of ‘Verheug u!’ Uit de lezingen hebben enkele zinnen mijn aandacht getrokken.

‘Hij (de Heer) heeft mij gezonden om te genezen al wie zijn hart gebroken is, … om aan wie opgesloten is zijn vrijheid te melden, om aan te kondigen het genadejaar van de Heer’ (Js 61, 1-2a)

Is dat niet wat ook wij proberen te doen in deze winterse lockdown?

Een troostplek helpen organiseren of promoten, intenser zorgen voor wenskaarten en pakjes, steun bieden aan betaalbaar wonen of andere sociale initiatieven, hoopvol uitkijken naar een vaccin waarmee voor volgend jaar normaal leven in zicht komt, …

‘Hij (Johannes de Doper) sprak: 

“Ik ben … de stem van iemand die roept in de woestijn: maak de weg recht voor de Heer!” (Joh 1, 23)

“Ik doop met water, maar onder u staat Hij die gij niet kent, Hij die na mij komt, die ik niet waardig ben …” (Joh 1, 26-27)

In de Bijbel staat de woestijn voor onthechting, ingetogenheid, loskomen van wat in de weg staat. Zo ging het ook met Johannes de Doper. Als neef en leeftijdgenoot van Jezus, overtuigt hij daar een massa mensen om  beter te gaan leven. Als symbool hiervoor laten ze zich onderdompelen in water. 

Hij kondigt immers de Messias aan, en beweert met klem dat hijzelf maar een voorloper is. Zelf komt hij geen licht brengen in donkere tijden. Wel verwijst hij naar wie het zal brengen, en spoort iedereen aan om zich daarop voor te bereiden. 

Wat een toonbeeld van nederigheid, niet toe te geven aan een concurrentiestrijd om aanhangers te ronselen! Dat alles speelt zich af, net voor Jezus publiek begint op te treden. Hij bevindt zich al onder het volk, maar is nog niet gekend …

Deze boodschap kan voor ons, die gedoopt zijn in Jezus, een tip zijn voor de advent: 

af en toe tot inkeer  komen, onszelf niet op het voorplan schuiven en ons meer richten op anderen. Zo kunnen we op Kerstmis met blijdschap de komst van Jezus op aarde vieren.

(Klik hier voor de volledige evangelielezing Johannes 1,6-8.19-28 op “Gewijde Ruimte” )

Marleen Van den Broek, Liturgische Ploeg Pellenberg

i.s.m. Annalou De Gheest, vormeling 2021

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *