Bouwgeschiedenis Sint-Pieterskerk Pellenberg

De huidige kerk dateert uit de 18de eeuw maar heeft een toren die grotendeels romaans is en rond het jaar 1200 werd gebouwd. Dat de kerk op een heuvel staat is geen toeval en zelfs zeer typisch. Veel oudere kerken zijn eveneens op een hoogte te vinden ... 

Kerk

De ranke toren heeft ietwat schuin naar boven toe lopende wanden. De muren worden tot op twee derde hoogte verlevendigd door een afwisseling van telkens een forse band ijzerzandsteenblokken en een band bestaande uit witte zandsteen uit Lede. Kleine spleten en openingen zijn met tegels opgevuld.

Sint-Pieterskerk

Oorspronkelijk stond op de plaats van de huidige kerk een romaanse kerk. Tussen de romaanse kerk, die bij de nog bestaande toren hoorde, en de huidige kerk heeft het kerkgebouw wijzigingen ondergaan, waarover we slechts zeer weinig weten.  

 

 

 

 

Romaanse Sint-Pieterskerk

De huidige Sint-Pieterskerk bestaat uit een classicistisch koor van rond 1780, met een eenbeukig schip in dezelfde stijl.  Het schip werd een dertigtal jaar later gebouwd, in 1817-1818. Het koor is wat smaller dan de latere beuk. De homogeniteit van de twee fasen is zeer groot.  De details, bv. vensters, en andere classicistische versieringen, zijn identiek. Dit wijst op een zelfde plan, dat consequent gevolgd werd. De oude romaanse toren werd bij de bouw behouden. 

De huidige ingang aan de westzijde heeft de toren vóór de bouw van de classicistische beuk nooit gehad. De romaanse kerk had waarschijnlijk een kleine ingang aan de zijkant, zoals gebruikelijk bij kleine dorpskerken.

Toren en schip waren met een rondboog verbonden.  Vroeger verleende die waarschijnlijk toegang vanuit de toren naar het dakgebinte van de romaanse kerk. Een eigenlijke torentrap is er niet, men moet dus gebruik maken van ladders om de toren te beklimmen. 

Het oude kerkje kwam met de nok van het dak slechts tot aan de basis van het romaanse galmgat aan de oostzijde. Later werd er een tweede kerkje gebouwd met een hoger, spitser dak dat het romaanse galmgat bedekte. De hoogste verdieping van de toren werd gedeeltelijk afgebroken en dat deed drie van de vier oorspronkelijke galmgaten verdwijnen. Het gat aan de oostzijde wordt toegemetseld en deze muur van de toren wordt gebruikt als steunmuur voor het nieuwe dak van het schip.

Vervolgens werden aan de toren twee nieuwe geledingen toegevoegd. Ijzerzandsteen komt er niet meer in voor en de twee verdiepingen worden door een lijst gescheiden. Bovenaan komen er een reeks nieuwe (gotische) galmgaten.

Tekst en foto's: Heemkundige Kring Libbeke vzw